Frank:

wān kòn phǒm āi mâk lōei Chāi

วันก่อนผมอายมากเลย ชัย

The other day I was so embarrassed, Chai.

Chai:

āi râeang àrāi là

อายเรื่องอะไรล่ะ

Why?

Frank:

phǒm chái mūe fáràng chí hâi châonāi dū khûemūe bōn phúen klâi tó phǒm nà sì

ผมใช้มือฝรั่งชี้ให้เจ้านายดูคู่
มือบนพื้นใกล้โต๊ะผมนะซิ

I used my “farang hand” [foot] to point my boss to a manual on the floor next to my desk.

Chai:

thōe wâ yàngrāi bâng

เธอว่าไงบ้าง

What did she say?

Frank:

thōe mâi wâ àrāi tàe tūean wâ ráwāng yà thām kàp khōn ùen

เธอไม่ว่าอะไร แต่เตือนว่า
ระวังอย่าทำกับคนอื่น

She didn’t say anything, but she reminded me not to do that with others.

Chai:

thōe khâochāi rûeang bàep ní dī ná

เธอเข้าใจเรื่องแบบนี้ดีนะ

So, she understands this kind of thing well?

Frank:

hûe  tàe phǒm kô nâ tàek ìk khráng

ฮื่อ แต่ผมก็หน้าแตกอีกครั้ง

Yes, she does. But I was embarrassed again.

Chai:

thī ní rûeang àrāi

ทีนี้เรื่องอะไร

Now what’s it this time?

Frank:

rûeang tháo nân làe  khráng ní phǒm mâi chí  tàe yûet tháo pāi thāng mâe phûean

เรื่องเท้าอีกนั่นแหละ ครั้งนี้
ผมไม่ชี้ แต่ยืดเท้าไปทางแม่
เพื่อน

I used my feet impolitely again. This time I didn’t use it to point, but I extended them out toward my mother’s friend.

Chai:

rǒe  thân wâ yàngrāi bâng

เหรอ ท่านว่าไงบ้าง

What did she do?

Frank:

thân yím  mâi wâ àrāi tàe lûk phûean nà sì bòk w⠓phî Fráenk  āo tháo pāi thāng ùen”

ท่านยิ้ม ไม่ว่าอะไร แต่ลูก
เพื่อนนะซิบอกว่า “พี่แฟรงก์
เอาเท้าไปทางอื่น”

She smiled and didn’t say anything. But my friend’s girl said, “Phi Frank, please point your feet in another direction.”

Chai:

mǎe  kô yâk ná thî tông núek thǔen sǒng wátthánáthām  tàe kô tông pháyāyām ná  phûea mâi hâi khōn ùen sǐa khwām rúsùek dōi mâi tângchāi

แหม ก็ยากนะที่ต้องนึกถึง
สองวัฒนธรรม แต่ก็ต้อง
พยายามนะ เพื่อไม่คนอื่นเสีย
ความรู้สึกโดยไม่ตั้งใจ

Well, it’s sometimes difficult to always think in dual cultures, but we must try so as not to unintentionally offend others.

Frank:

yâe kwà nán ìk ná Chāi  phǒm sài rōngtháo yù dâai nà sì

แย่กว่านั้นอีกนะชัย ผมใส่
รองเท้าอยู่ด้วยน่ะสิ

Worse than that, Chai, I had my shoes on.

Chai:

mâi pēn rāi ròk Fráenk  mâi tông khít mâk  khōn Thāi mâi khôei thǔe ròk rûeang khǒng wátthánáthām  phǒm kô khōei

ไม่เป็นไรหรอก แฟรงก์ ไม่
ต้องคิดมาก คนไทยไม่ค่อยถือ
หรอกเรื่องของวัฒนธรรม ผม
ก็เคย

Never mind, Frank. Don’t worry too much. Thais often allow for small mistakes between cultures. I made a similar mistake.

Frank:

rûeang àrāi là

เรื่องอะไรล่ะ

What did you do?

Chai:

phǒm āo tháo pāi lâi mǎ khǒng chāo fáràngsèt khâo nà sì

ผมเอาเท้าไปไล่หมาของชาว
ฝรั่งเศสเข้านะซิ

I used my foot to ward off the dog of a French lady.

Frank:

thōe khōng chông khūn mǔean hâi lálāi pāi lōei  châi mǎi là

เธอคงจ้องคุณเหมือนให้
ละลายไปเลย ใช่ไหมล่ะ

She must have melted you with the stare from her eyes.

Chai:

châi nà sì  phǒm nâ chā yù khû nùeng kwà chà nûek khǒthôt dâi

ใช่น่ะสิ ผมหน้าชาอยู่ครู่
หนึ่ง  กว่าจะนึกขอโทษได้

Yeah, I was numbed for a moment before I could apologise.